Cyklosporyna w łuszczycy typu plaque – wyniki wielodawkowego, podwójnie ślepej próby ad 7

Znaczący procentowy wzrost stężenia bilirubiny podczas obniżania poziomów aminotransferaz (tabela 3) ma niepewne znaczenie kliniczne. W ciągu 16-tygodniowego okresu badania wycofano czterech pacjentów z powodu klinicznych skutków ubocznych. Jeden pacjent (wiek 29 lat) zauważył zmarszczki w jego polu widzenia; Stwierdzono, że jest normotensyjny podczas wizyt u lekarza i podczas dwóch pomiarów dobowych wykonywanych dwa razy dziennie. Jego poziom cyklosporyny wynosił 84 ng na mililitr w ósmym tygodniu, kiedy odnotowywał objawy przypominające migrenę. Wcześniejsze poziomy krwi wahały się od 233 do 381 ng na mililitr, a po dalszych pytaniach ujawnił, że miał objawy przed ósmym tygodniem. Dwoje pacjentów (w wieku 28 i 70 lat) miało przemijające dyzartrię, dezorientację i osłabienie kończyn; stwierdzono również, że są normotensyjne, a ich stężenie we krwi cyklosporyny zawsze było niższe niż 125 ng na mililitr. Czwarty pacjent cierpiał na mdłości i biegunkę. Wszystkie objawy ustąpiły u tych czterech pacjentów po zakończeniu podawania cyklosporyny (odpowiednio 7,5, 5, 3 i 5 mg na kilogram na dzień). Trzech pacjentów zostało wycofanych z powodu naruszenia protokołu (jeden odbierający nośnik, jeden otrzymujący 3 mg cyklosporyny na kilogram i jeden otrzymujący 7,5 mg). Dawki zmniejszyły się u czterech pacjentów otrzymujących 7,5 mg cyklosporyny na kilogram w ciągu pierwszych ośmiu tygodni (u trzech pacjentów z powodu wysokiego stężenia cyklosporyny we krwi oraz u jednego z powodu wysokiego stężenia kreatyniny w surowicy), au dwóch otrzymujących 5 mg i dwóch otrzymujących 7,5 mg w ciągu kolejnych ośmiu tygodni (u trzech pacjentów z powodu wysokiego stężenia cyklosporyny we krwi oraz u jednego z powodu bólu głowy). Wszystkie nieprawidłowe warunki ustąpiły po zmniejszeniu dawek.
Czynność nerek
Po ośmiu tygodniach leczenia wartość GFR zmniejszyła się o medianę 2 procent u pacjentów otrzymujących nośnik (n = 9), 6 procent u pacjentów otrzymujących 3 mg cyklosporyny na kilogram dziennie (n = 12), 15 procent u pacjentów otrzymujących 5 mg (n = 10) i 19% u osób otrzymujących 7,5 mg (n = 12). Spadek GFR u pacjentów otrzymujących 7,5 mg cyklosporyny był znacznie większy niż u osób otrzymujących nośnik (P = 0,05); spadki w pozostałych grupach nie różniły się znacząco od siebie.
Spośród 34 pacjentów otrzymujących cyklosporynę przez pierwsze osiem tygodni, w których mierzono GFR, 18 miało spadek o 15 procent lub więcej w GFR, a 3 miało wzrost o co najmniej 15 procent (ryc. 3). Gdy 10 pacjentów z największym spadkiem (średni spadek, 30%, średnia dawka, 5,7 mg na kilogram na dzień) poddano ocenie następczej od jednego do trzech miesięcy później, średni spadek wynosił tylko 17% od wartości sprzed leczenia (średnia dawka 3,4 mg na kilogram dziennie).
Analiza regresji wielokrotnej liniowej wykazała, że zmiana stężenia azotu mocznikowego w surowicy była najlepszym pojedynczym wskaźnikiem zmiany w GFR. Najlepszy model regresji wielokrotnej (R = 0,63, P = 0,0002) był% zmiany w GFR = -0,13 (% zmiana w moczniku azotu w surowicy) – 0,73 (% zmiana rozkurczowego ciśnienia krwi) – 5 (dla mężczyzn) lub + 10 ( dla kobiet). Na przykład, można się spodziewać, że człowiek z 30-procentowym wzrostem stężenia azotu mocznikowego w surowicy i 15-procentowym wzrostem rozkurczowego ciśnienia krwi podczas terapii będzie miał obniżenie GFR o 20% (- [0,13 × 30] – [ 0,73 × 15] – 5)
[podobne: odchudzanie nad morzem, orteza kręgosłupa, apteka malbork ]