Enfuwirtyd, inhibitor fuzyjny HIV-1, do lekoopornej infekcji HIV w Ameryce Północnej i Południowej ad 5

Wartości RNA HIV-1 uzyskane po potwierdzonej niepowodzeniu wirusologicznym zostały wyłączone z analizy. Brakujące wartości przypisano do analizy za pomocą metody przeniesienia ostatniej obserwacji. Wartość RNA HIV-1 log10 w 24. tygodniu została zdefiniowana jako średnia dwóch ostatnich wartości logotypu HIV-1 log10 po zakończeniu 24 tygodni w badaniu, średnia dwóch wartości RNA HIV-1, które potwierdziły niepowodzenie wirusologiczne, lub dla pacjentów, którzy wycofali się z badania, średnia z dwóch ostatnich wartości log-1 HIV-1 RNA przed pobraniem. Zmiany od linii podstawowej do 24 tygodnia w log10 poziomach RNA HIV-1 i liczbie komórek CD4 + oceniano przez analizę kowariancji, w tym warunki dla warstwy losowej (poziomu RNA HIV-1 w osoczu i użycia lub nie użycia nowo zatwierdzonych lub badanych czynników), grupa leczona i interakcja między warstwą a grupą leczoną, z punktem wyjściowym oceny wrażliwości fenotypowej (do oceny zmiany poziomu RNA HIV-1) lub liczbą komórek CD4 w linii podstawowej (w celu oceny zmiana liczby komórek CD4 +) jako współzmienne. W celu przetestowania wiarygodności wyników pierwotnej analizy skuteczności opartej na metodzie imputacji przeprowadzonej w ostatniej obserwacji, przeprowadzono trzy analizy wrażliwości w następujący sposób: zmiana w stosunku do linii podstawowej w miano wirusa została ustalona na zero dla pacjentów, którzy wycofali się z badania. przed 24 tygodniem; zmiana w stosunku do linii podstawowej w miano wirusa została ustalona na zero dla pacjentów, którzy wycofali się lub którzy mieli niepowodzenie wirusologiczne przed 24 tygodniem; w analizie kohortowej przeprowadzono oddzielne analizy bez zastosowania metody ostatniej obserwacji-przewlekłej u pacjentów, którzy ukończyli 4, 8, 12, 16, 20 i 24 tygodnie leczenia.
Do analizy kategorii odpowiedzi wirusologicznej (u pacjentów, którzy mieli brakujące dane lub niepowodzenie wirologiczne traktowane jako bez odpowiedzi), zastosowano stratyfikowany test Mantela-Haenszela. Czas do niepowodzenia wirusologicznego oszacowano metodą Kaplana-Meiera. Do porównania krzywych czas-zdarzenie w dwóch grupach terapeutycznych użyto stratyfikowanego testu logarytmicznego.
Wyniki
Badana populacja
Rysunek 1. Rycina 1. Uporządkowanie wszystkich z randomizowanych pacjentów do 24. tygodnia. Niepowodzenie wirusologiczne zdefiniowano w sekcji Metody.
W sumie 501 pacjentów przeszło randomizację w 48 ośrodkach w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Meksyku i Brazylii w okresie od grudnia 2000 r. Do czerwca 2001 r. Spośród tych pacjentów 491 (326 w grupie enfuwirtydu i 165 w grupie kontrolnej) stosowało badane leki. przynajmniej raz odbyła wizytę kontrolną w celu zarejestrowania danych związanych z bezpieczeństwem i po rozpoczęciu leczenia oceniano poziom RNA wirusa HIV-1 (ryc. 1).
Charakterystyka demograficzna i podstawowa pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna i podstawowa pacjentów w populacji, której celem jest leczenie. Charakterystyka demograficzna i podstawowa była podobna w obu grupach (tabela 1). Wyniki wrażliwości genotypowej na linii podstawowej (średnia, 1,9 w każdej grupie) i wyniki oceny wrażliwości fenotypowej na linii podstawowej (średnia, 1,7 w grupie z enfuwirtydem i 1,8 w grupie kontrolnej) wskazują, że HIV-1 od większości pacjentów w każdej grupie grupa była wrażliwa na mniej niż dwa leki stosowane w reżimie tła
[patrz też: plastyka powłok brzusznych, mycoplasma hominis objawy, gdzie kupic piperine ]
[więcej w: plastyka powłok brzusznych, skierowanie na zabiegi fizjoterapeutyczne druk, nfz poznań przeglądarka skierowań ]