Enfuwirtyd, inhibitor fuzyjny HIV-1, do lekoopornej infekcji HIV w Ameryce Północnej i Południowej ad

Zoptymalizowany tylko schemat (TORO 1), porównaliśmy wpływ enfuwirtydu w połączeniu z reżimem przeciwretrowirusowym, który został zoptymalizowany za pomocą fenotypowego i genotypowego testowania oporności z efektem zoptymalizowanego reżimu samego na poziomy RNA HIV-1 w osoczu i Liczba komórek CD4 + u pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali wiele leków przeciwretrowirusowych i nosili wirusa, który był odporny na wszystkie trzy obecnie dostępne klasy leków przeciwretrowirusowych. Podobne badanie (T-20 vs. Zoptymalizowane tylko badanie 2 [TORO 2]) przeprowadzono w Europie i Australii.15 W tym artykule przedstawiamy wyniki 24-tygodniowej analizy skuteczności i bezpieczeństwa TORO 1. Metody
Projekt badania
Przeprowadziliśmy randomizowane, otwarte, wieloośrodkowe badanie fazy 3 obejmujące 6-tygodniową fazę badań przesiewowych, a następnie 48-tygodniowe leczenie, z opcjonalnym 48-tygodniowym wydłużeniem leczenia i 4-tygodniowe badanie kontrolne. Wstępna wizyta przesiewowa, trwająca od trzech do sześciu tygodni przed randomizacją, obejmowała pełny wywiad medyczny, pomiar RNA HIV-1 w osoczu (Amplicor HIV-1 Monitor, wersja 1.5, Roche) oraz genotypowe i fenotypowe testy oporności (wykonywane przez ViroLogic , San Francisco). Drugi pomiar RNA HIV-1 w osoczu i oceny bezpieczeństwa przeprowadzono podczas drugiej wizyty przesiewowej jeden do dwóch tygodni przed randomizacją. Zoptymalizowany schemat trzech do pięciu leków przeciwretrowirusowych został wybrany przez badacza i pacjenta przed randomizacją na podstawie poprzedniej historii leczenia i tolerancji antyretrowirusowej pacjenta oraz wyników wcześniejszych badań przesiewowych i badań genotypowych i fenotypowych oporności.
Kwalifikowani pacjenci przeszli randomizację zgodnie ze scentralizowanym, adaptacyjnym schematem randomizacji i zostali przypisani w stosunku 2: do jednej z dwóch grup: enfuwirtyd plus zoptymalizowany schemat tła (grupa enfuwirtydu) lub sam zoptymalizowany schemat (grupa kontrolna). Randomizacja była stratyfikowana zgodnie z drugim pomiarem RNA HIV-1 w osoczu (<40 000 lub> 40 000 kopii na mililitr) i zgodnie z zastosowaniem lub niewykorzystaniem nowo zatwierdzonych lub badanych leków przeciwretrowirusowych (lopinawir-rytonawir, tenofowir lub oba) w zoptymalizowanych schemat tła.
Niepowodzenie wirusologiczne zdefiniowano jako zmniejszenie linii podstawowej o mniej niż 0,5 log10 kopii na mililitr w RNA HIV-1 w osoczu w dwóch lub trzech kolejnych pomiarach po tygodniu 6, z co najmniej 14 dniami między pierwszym a ostatnim pomiarem, zmniejszenie z linia podstawowa poniżej 1,0 log10 kopii na mililitr w RNA HIV-1 w osoczu w kolejnych pomiarach (jak wyżej) po tygodniu 14 lub zmniejszenie z linii podstawowej o co najmniej 2,0 log10 kopii na mililitr w RNA HIV-1 w osoczu w kolejnych pomiarach (jak powyżej), po którym następuje odbicie ponad 1,0 log10 kopii na mililitr w RNA HIV-1 w osoczu od średniej z dwóch najniższych wartości (niekoniecznie kolejnych) po 6. tygodniu. Wszyscy pacjenci, u których spełnione zostały kryteria niepowodzenia wirusologicznego po 8 tygodniu poddano powtarzanym testom na odporność genotypową i fenotypową i zachęcano do zmiany schematu leczenia w tle. W tych przypadkach dozwolony był schemat tła obejmujący więcej niż pięć leków
[patrz też: hcv cena, implanty dentystyczne, plastyka powłok brzusznych ]
[więcej w: terapia zajęciowa osób starszych, apteka malbork, medycyna pracy bydgoszcz ]