Górna granica fizjologicznego przerostu mięśnia sercowego u wysoko wyszkolonych sportowców elitarnych czesc 4

Czterokomorowy widok wierzchołkowy (panel B) u 24-letniego kajakarza (zawodnik 13) wykazuje przerost w rejonie wierzchołka lewej komory (strzałki); maksymalna grubość lewej komory serca uwidoczniona w płaszczyznach przymostkowych wynosiła 15 mm. RA oznacza prawe przedsionek; inne skróty są zdefiniowane w legendzie do rysunku 2. Tabela 3. Tabela 3. Echokardiograficzne wyniki u 16 elitarnych sportowców płci męskiej z najczęściej zaznaczonym zagęszczeniem lewej komory. * Spośród 947 sportowców tylko 16 (1,7%) miało grubość lewej komory w zakresie zgodnym z rozpoznanie kardiomiopatii przerostowej (.13 mm) 31 32 33 (ryc. 1, 2, 3 i tabela 3). 16 zawodników było w wieku od 18 do 27 lat (średnia, 22,5); wszyscy byli mężczyznami. Piętnastu z 16 było wioślarzy lub kajakarzy, a był rowerzystą. Grubość ścianek .13 mm zaobserwowano w przegrodzie przedniej u trzech sportowców (ryc. 2C i 2D), w przegrodzie tylnej w czterech (ryc. 3A), zarówno w odcinku przednim, jak i tylnym przegrody w sześciu, oraz w zarówno septa, jak i wolna ściana w trzech. Całkowita grubość ściany lewej komory była jednak dość jednolita, ponieważ grubość jednego segmentu nie była nigdy większa o 2 mm od grubości sąsiednich segmentów.
Trzech innych sportowców (dwóch rowerzystów i jeden wioślarz) miało znaczny przerost lewej komory tylko na wierzchołku (zakres od 15 do 18 mm) (ryc. 3B). Ponadto 2 z 16 zawodników o grubości ścian .13 mm w podstawowych częściach lewej komory również miało hipertrofię wierzchołkową (15 i 18 mm).
Spośród 209 sportowców uczestniczących w tym badaniu, większość uczestniczyła w bardzo wymagających sportach, takich jak tory, pływanie, narciarstwo i pięciobój (w sumie 80 zawodników) lub wioślarstwo, kajakarstwo i jazda na rowerze (26 zawodników). Jednak każda z tych 209 zawodniczek miała grubość ściany lewej komory . 11 mm.
Inne wymiary mięśnia sercowego
Każdy z 16 sportowców z grubością ściany lewej komory . 13 mm miał wymiar końcowo-rozkurczowy lewej komory -4> 54 mm (zakres, od 55 do 63) (ryc. 2C i 2D oraz tabela 3). U 15 z tych 16 sportowców obliczony wskaźnik masy lewej komory przekraczał wartości odnotowane w normalnej populacji34; wymiar korzenia aorty przekroczył normalne wartości u 5 sportowców (zakres od 37 do 39 mm). U wszystkich 16 sportowców odsetek frakcji skracania i wymiaru lewego przedsionka mieścił się w granicach normy.
Determinanty grubości ścianki
W ogólnej populacji badawczej 947 sportowców zastosowano wielowymiarowy model liniowy do oceny zależności między grubością ściany lewej komory a powierzchnią ciała, wiekiem, płcią i rodzajem sportu. Po dostosowaniu wielozmiennym stwierdzono istotne powiązanie między grubością ściany i każdą z tych zmiennych (P <0,0001). W szczególności grubość ścianki była niezależnie związana nie tylko z powierzchnią ciała, wiekiem i płcią męską, ale także z pewnymi sportami (tj. Wiosłowaniem, kajakiem i jazdą na rowerze).
Napełnianie lewej komory
Indeksy wypełnienia rozkurczowego lewej komory uzyskane za pomocą echokardiografii dopplerowskiej28, 29, 37 były w granicach normy28 u 15 z 16 sportowców o grubości ściany lewej komory 3 = 13 mm; u pozostałego sportowca zwiększono prędkości szczytowe wczesnego i późnego rozkurczowego
[więcej w: endometrioza po cesarce a zajście w ciążę, nfz wrocław sanatoria lista oczekujących, nfz poznań przeglądarka skierowań ]