Randomizowane badanie porównujące operację zmniejszania objętości płuc z terapią medyczną w przypadku ciężkiej rozedmy płuc ad 8

Spośród 290 pacjentów z chorobą górnego odcinka kręgosłupa i niską wydolnością wysiłkową pacjenci w grupie poddanej zabiegowi mieli niższe ryzyko zgonu niż pacjenci z grupy leczniczej (wskaźnik ryzyka 0,47; P = 0,005) (ryc. 1D i tabela 2), były bardziej prawdopodobne, że uzyskają poprawę o więcej niż 10 W przy maksymalnym obciążeniu pracą w ciągu 24 miesięcy (30 procent w porównaniu z 0 procentami, P <0,001) (Tabela 3) i byli bardziej prawdopodobne, że uzyskali ośmiopunktową poprawę w St Ocena George a Respiratory Questionnaire po 24 miesiącach (48 procent w porównaniu z 10 procentami, p <0,001) (tabela 3). Spośród 419 pacjentów z chorobą górnego odcinka i dużą wydolnością fizyczną śmiertelność była podobna, niezależnie od przypisania grupy do leczenia (stosunek ryzyka zgonu w grupie poddanej zabiegowi chirurgicznemu, 0,98; P = 0,70) (ryc. 1E i tabela 2). Jednak pacjenci w grupie poddanej zabiegowi chirurgicznemu częściej niż osoby z grupy leczenia medycznego wykazywali poprawę o ponad 10 W przy maksymalnym obciążeniu pracą w ciągu 24 miesięcy (15% w porównaniu z 3%, P = 0,001) (Tabela 3) i aby uzyskać ośmiopunktową poprawę oceny jakości życia związanej ze zdrowiem po 24 miesiącach (41 procent w porównaniu z 11 procentami, p <0,001) (tabela 3).
149 pacjentów z chorobą niedokrwienną i niewielką wydolnością miało podobne ryzyko zgonu, niezależnie od grupy leczonej (stosunek ryzyka dla grupy operacyjnej, 0,81; P = 0,49) (ryc. 1F i tabela 2), i podobne szanse poprawy o więcej niż 10 W przy maksymalnym obciążeniu pracą w 24 miesiące, niezależnie od grupy leczenia (12 procent vs. 7 procent, P = 0,50) (Tabela 3), ale pacjenci z grupy chirurgicznej mieli większe szanse niż pacjenci z grupy medyczno-terapeutycznej o 8-punktowej poprawie jakości życia związanej ze zdrowiem po 24 miesiącach (37 procent w porównaniu z 7 procentami, p = 0,001) (tabela 3).
Spośród 220 pacjentów z chorobą niedokrwienną i wysoką wydolnością wysiłkową pacjenci w grupie poddanej zabiegowi mieli wyższe ryzyko zgonu niż pacjenci z grupy leczniczej (wskaźnik ryzyka 2,06; P = 0,02) (ryc. 1G i tabela 2), podobnie niskie prawdopodobieństwo poprawy o więcej niż 10 W przy maksymalnym obciążeniu pracą po 24 miesiącach (3 procent w obu grupach, P = 1,00) (Tabela 3) i podobna szansa na ośmiopunktową poprawę zdrowia powiązana jakość życia (15 procent vs. 12 procent, P = 0,61) (tabela 3).
Rysunek 3. Rysunek 3. Histogramy zmian z linii podstawowej w zdolności do ćwiczeń (maksymalne obciążenie) po 6, 12 i 24 miesiącach obserwacji w podgrupach pacjentów niebędących pacjentami wysokiego ryzyka. Pomiary w linii podstawowej wykonano po rehabilitacji oddechowej. Pacjenci, którzy byli zbyt chorzy, aby ukończyć procedurę lub którzy odmówili zakończenia procedury, ale nie wyjaśnili, dlaczego zostali włączeni do kategorii brakujący . Wartości P zostały określone przez test sumy rang Wilcoxona. Stopień przesunięcia słupków do lewej górnej części wykresu wskazuje na stopień względnej korzyści operacji chirurgicznej zmniejszania objętości płuc w stosunku do leczenia. Procent pokazany w każdym kwadrancie to odsetek pacjentów w określonej grupie leczenia ze zmianą wyniku przypadającego na ten kwadrant. Pacjenci wysokiego ryzyka byli definiowani jako ci z wymuszoną objętością wydechową w ciągu jednej sekundy, która wynosiła 20 procent lub mniejszą z przewidywanej wartości i albo homogenną rozedmę płuc, albo zdolność dyfundującą tlenku węgla, która wynosiła 20 procent lub mniej przewidywanej wartości.
[patrz też: zdjęcie zęba cena, fakt zdrowie, stwardnienie rozsiane blog ]
[hasła pokrewne: przeglądarka skierowań na leczenia uzdrowiskowe, bezpłatne leki dla kogo, endometrioza po cesarce a zajście w ciążę ]