Randomizowane badanie porównujące operację zmniejszania objętości płuc z terapią medyczną w przypadku ciężkiej rozedmy płuc ad

Ogólna śmiertelność i maksymalna wydolność wysiłkowa (na ergometrii rowerowej z przyrostem 5 lub 10 W na minutę po trzech minutach pedałowania z ergometrem ustawionym na 0 W i pacjentem oddychającym 30 procentowym tlenem) były głównymi miarami wyniku. Wtórne wyniki leczenia obejmowały funkcję płuc, 10,11 dystans szedł w ciągu sześciu minut, 12,13, a wyniki na samodzielnie podawanym kwestionariuszu na temat jakości życia związanej ze zdrowiem (kwestionariusz oddechowy St. George a), 14 ogólnej jakości -na kwestionariusz (skala jakości dobrego samopoczucia), 15 i kwestionariusz dotyczący duszności (University of California, San Diego, kwestionariusz Shortness of Breath16). Dystrybucja rozedmy została sklasyfikowana jako heterogeniczna lub homogeniczna na podstawie tomografii komputerowej o wysokiej rozdzielczości (CT) z wykorzystaniem wizualnego systemu punktacji.17 Ponadto radiolog zaklasyfikował rozkład czaszkowo-czaszkowy rozedmy jako dominujący wpływ na górne płaty, wpływające głównie na dolne płaty, rozpraszające lub przeważnie wpływające na lepsze segmenty dolnych płatków; te ostatnie trzy kategorie zostały zgrupowane razem jako głównie rozedma płucna dla celów naszej analizy. Stosunek perfuzji w górnych rejonach płuc do tego w dolnych rejonach określano ilościowo na podstawie skanów radionuklidów płuc, które interpretowano w każdym ośrodku.
Przed randomizacją kwalifikujący się pacjenci ukończyli 6 do 10 tygodni rehabilitacji oddechowej nadzorowanej przez personel badawczy. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną, świadomą zgodę, a badanie zostało zatwierdzone przez instytutową komisję do spraw opinii w każdej klinice. W maju 2001 roku pacjenci z wymuszoną objętością wydechową w ciągu jednej sekundy (FEV1), która miała 20 procent lub mniejszą przewidywaną wartość i albo homogenną dystrybucją rozedmy płuc, albo zdolnością dyfundującą tlenku węgla, która wynosiła 20 procent lub mniejszą wartości przewidywanej, były zdiagnozowano wysoki poziom ryzyka zgonu po operacji zmniejszenia objętości płuc, z niskim prawdopodobieństwem korzyści funkcjonalnej17 i nie kwalifikowały się już do randomizacji. Szczegółowe kryteria włączenia i wyłączenia z procesu są wymienione w Dodatku (dostępne wraz z pełnym tekstem tego artykułu na http://www.nejm.org).
Pacjenci przydzieleni losowo do operacji zmniejszania objętości płuc poddani zostali obustronnej resekcji klina za pomocą medianowej sternotomii lub chirurgii klatki piersiowej wspomaganej wideo; celem było wycięcie 20 do 35 procent każdego płuca, skierowane na najbardziej chore części. Osiem ośrodków wykonało redukcję objętości płuc jedynie za pomocą medianowej sternotomii, trzech ośrodków za pomocą wyłącznie wspomaganej chirurgicznie operacji klatki piersiowej i sześciu za pomocą medianowej sternotomii lub chirurgii klatki piersiowej wspomaganej wideo wybranych losowo. Przestrzeganie przez pacjentów schematów medycznych, powstrzymywanie się od palenia tytoniu oraz leczenie układu oddechowo-rehabilitacyjnego w domu były monitorowane poprzez regularne wizyty telefoniczne i wizyty w klinikach.
Definicja wyników
Istotny status, ustalony na grudzień 2002 r., Został ustalony na podstawie doniesień z ośrodków klinicznych i przeglądu Zespołu Śmierci Ubezpieczenia Społecznego z grudnia 2002 r.18,19 Łączna, 30-dniowa i 90-dniowa śmiertelność ze wszystkich przyczyn była mierzona od dzień randomizacji dla obu grup leczenia
[podobne: fakt zdrowie, bezpłatne leki dla kogo, przeglądarka skierowań na leczenia uzdrowiskowe ]
[więcej w: odchudzanie nad morzem, implanty dentystyczne, usg ciazy warszawa ]