Tacrine jako leczenie demencji Alzheimera – komentarz redakcji

W listopadzie 1986 r. Journal opublikował artykuł Summersa i jego współpracowników1 na temat stosowania doustnej tetrahydroaminoakrydyny (takryny lub THA) w leczeniu 17 pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej chorobą Alzheimera. Pracownicy ci zgłaszali zachęcanie do początkowych wyników , sugerując, że czynnik może być co najmniej tymczasowo przydatny w długoterminowym leczeniu paliatywnym u pacjentów z chorobą Alzheimera. Stwierdzili: Podkreślamy, że dalsze obserwacje będą wymagane, zanim będzie można dokonać jasnej oceny roli tego agenta . Redaktorzy czasopisma długo i intensywnie zastanawiali się, zanim zdecydują się opublikować tę pracę. Recenzenci wskazali, że liczba badanych pacjentów była stosunkowo niewielka, metody nie były tak rygorystyczne, jak mogłoby być pożądane, a kontrole były niewystarczające. Niemniej jednak większość recenzentów uznała, że wyniki były wystarczająco sugestywne, a przedmiot wystarczająco ważny, by uzasadnić publikację. Jak powiedział nam jeden z sędziów: Wyniki autorów powinny zachęcać do dalszych badań, które same w sobie stanowią powód publikacji .
Znaczna część korespondencji otrzymanej po publikacji raportu2 była krytyczna w stosunku do eksperymentalnego projektu i metod, ale nie zidentyfikowano żadnej śmiertelnej wady.
Summers złożył wniosek o śledztwo w sprawie nowego narkotyku z Administracją Żywności i Leków. Późniejsze śledztwo w sprawie jego zapisów przez tę agencję ujawniło wady metodologiczne, skłaniając FDA do zażądania, aby napisał on pismo wyjaśniające do Dziennika. Nie wniesiono oskarżenia o oszustwo ani prośbę o wycofanie. Sądząc, że wiele istotnych krytyków metod dr Summersa zostało już opisanych w korespondencji, a dotyczyło to jedynie zapewnienia integralności dzieła, zdecydowaliśmy się nie publikować długich wiadomości przekazanych przez dr. Summersa pod kierownictwem FDA, ale zamiast tego poprosić sponsorującą instytucję akademicką (Szkołę Medyczną Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles) o zbadanie tej sprawy. W stosownym czasie poinformowano nas, że komisja ad hoc powołana przez dziekana nie znalazła dowodów na oszustwo, chociaż komisja zgodziła się z FDA i innymi krytykami, którzy stwierdzili, że praca jest niedostatecznie rygorystyczna. W związku z tym nie podjęliśmy żadnych dalszych działań.
Wiele się wydarzyło w tej dziedzinie od tego czasu. Dowody z kilku badań na temat takryny były dotychczas niejednoznaczne, ale niedawno zakończono nowe i większe próby, które prawdopodobnie zostaną wkrótce opublikowane. W międzyczasie FDA chciało ustalić ten zapis wprost i poprosiliśmy o tymczasowe sprawozdanie, które pojawi się poniżej. Uczciwie sądziliśmy, że powinniśmy również dać dr Summersowi i jego współpracownikom szansę na odpowiedź, a ich list jest zgodny z raportem FDA.
Z perspektywy czasu nasza decyzja o opublikowaniu gazety Summers jest nadal dyskusyjna. Praca najwyraźniej nie była ostateczną próbą kliniczną i brakowało jej precyzji, którą można by sobie życzyć. Z drugiej strony, biorąc pod uwagę opisane wyniki kliniczne, trudno było uniknąć wniosku, że takryna ma pewien wpływ na postęp choroby Alzheimera. Gazeta Summers , choć niedoskonała i wstępna, pobudziła dalsze badania tego problemu. Możemy mieć tylko nadzieję, że z tego kontrowersji dojdzie do prawdziwego postępu w leczeniu wspólnej i strasznej choroby.
[hasła pokrewne: orgazm łechtaczkowy a pochwowy, miesien czworoboczny, olx zagan ]